Lezen

 

Hardloopnieuws

Trainers stellen zich voor

Hardloopwedstrijden

Over parcoursmeting

Meedoen

Aanmelden als lid

 
 
 
 

U bent hier: Home › Hardlopen › Hardlooptrainers stellen zich voor

Onze hardlooptrainers stellen zich voor

Pieter Iedema

 

Graag stel ik me even voor. Ik ben de nieuwe trainer voor de woensdagavond groep en geef de training samen met Paul Bierman. Ik ben al begonnen en ga een cursus looptrainer volgen.

Ik ben in 1989 lid geworden van AAC. Ik kwam in een mooie groep van Gerard van Lent maar die stopte er al snel mee. De eerste maanden waren meteen heel erg leuk. Ik genoot vooral van de Onderlinge Race competitie (ORC) waarin alle groepen van AAC op de woensdagavond races liepen op incourante afstanden. Bijvoorbeeld 200 meter of 600 meter. Bij de 600 meter ging ik meteen achter de enige vrouw aan denkende 'die ik versla ik wel'. Wist ik veel dat deze Ellen van Lange later de Olympische Spelen zou winnen. We liepen 1.26 over die 600. Zij won. Paul Bierman zat in mijn kielzog. Er is zelfs een foto van, maar die zoekt Paul al 20 jaar. Na Gerard van Lent volgden vele trainers en van een ieder leerde ik wel iets. Snelle lopers als Edwin van Dort, Gerard Smit en Tonny Dirks. In het begin deed ik wekelijks mee met de instuif wedstrijden op vrijdagavond. Vooral de 800 meter was mijn favoriet. Al snel koos ik voor de lange afstand net als bijna iedereen in de groep. In de trainingsgroep van AAC was men veel meer bezig met de 10 km, 10 Engelse Mijl, halve en hele marathon. Ik liep uiteindelijk 5 hele marathons. Ik kwam tot een tijd van 2.55 en besloot over te stappen naar triathlon. Ik was te vaak geblesseerd. Het is heel verstandig om zodra je master bent de looptrainingen te combineren met fietsen om blessures te voorkomen.

Al meer dan 25 jaar ben ik iedere woensdagavond op de atletiekbaan te vinden. Ik hou enorm van de baantraining en hoop die liefde over te brengen op de bezoekers van die avond. Tegenwoordig zijn dat er vaak rond de 30. Erg leuk


Paul Bierman

Gerben Broens

 

Als kind rende ik altijd. Niet alleen op het schoolplein maar ook als ik een boodschap moest doen. Ik rende. Was het ongeduld of levenslust? Wie zal het weten. Ik werd lid van AAC toen ik 18 was. Militaire dienst voerde me echter weg uit Amsterdam. Voetbal volgde maar al snel bleek het veld te klein. Steeds als ik lekker op stoom was, bleek een onverlaat een irritante lijn te hebben getrokken en moest ik vol in de ankers. Terug naar AAC dus, waar de lijnen in de lengterichting liggen. Ik liep eerst vooral baanwedstrijden en later op de weg.

De ervaring leerde dat ik steeds harder ging rennen ook als ik hetzelfde bleef trainen. Dat was een hele fijne gewaarwording. Maar ook al werd ik sneller, ik kwam dankzij zeer sterke concurrentie nooit in de selectie van AAC. Omdat er meer dan 10 man 31 op de 10km liepen. Of harder. Bij mij bleek dat ik vooral aanleg had voor langere afstanden. Vooral de marathon. Na mijn 40e ben ik triatlon gaan doen, vooral omdat mijn maatje Pieter dat zo graag wilde en omdat ik steeds geblesseerd raakte van alleen rennen.

De laatste tijd ben ik een beetje gaan avonturieren. De afgelopen winter heb ik marathonschaatsen gedaan. En ik kruip regelmatig door de modder als gevolg van de bootcamp trainingen die ik volgde. Ik houd vooral van de afwisseling. Hardlopen blijft uiteraard mijn grootste liefde. Ik hoop dat ik die passie kan overbrengen als trainer. Ik loop al meer dan 30 jaar rondjes op de atletiekbaan en heb vele goede trainers gehad. Zoals Bob Boverman, Tonnie Dirks, Gerard van Lent en Bram Wassenaar. Stuk voor stuk toppers waar ik veel van geleerd heb.

Deze zomer volg ik een opleiding tot hardlooptrainer. Ik kijk daar erg naar uit. Ik heb heel veel zin in de trainingen.

May the legs be with you!


Gerben Broens

Gerben Broens

 

Ik ben een begin dertiger en fanatieke lange(re) afstandloper. Ik liep al op zestien/zeventien jarige leeftijd heel wat kilometers asfalt onder me weg, maar nooit in club- of wedstrijdverband. Tijdens mijn studie kwam ik helaas in contact met de 'mañana'-mentaliteit, waarbij alles op de lange termijn werd geschoven (en van uitstel komt afstel). Op het eind, 'n dikke tien kilo zwaarder, besloot ik dat 't weer tijd werd om een sportiever bestaan na te jagen. Sinds een jaar of drie ben ik dan ook weer bezig heel wat asfalt te verteren en probeer ik deze levensstijl aan anderen te slijten.
 
Hardlopen is voor mij een uitlaatklep. Ik vind 't heerlijk om zowel in m'n eentje 'n stuk te gaan lopen als in gezelschap met anderen. De lange duurlopen (25 tot 35km) in voorbereiding op 'n marathon hebben daarbij iets therapeutisch. Er vindt 'n soort van tijdelijke symbiose plaats tussen de lopers. Ook loop ik regelmatig wedstrijden (soms serieus, maar vaak gewoon voor 't plezier). Deze hebben een voor veel andere sporten ongekende sfeer/ambiance waarin een gevoel van gezamelijke euforie overheerst.
 
Al met al is rennen een prachtige sport en hoop ik jullie hiervan te kunnen overtuigen. Nog 'n laatste persoonlijk weetje: mijn favoriete afstand is de 15 kilometer!


Darryl Tjin-A-Lim

Gerben Broens

 

In mijn jeugdjaren heb ik veel aan zaalsporten gedaan met name; volleybal en badminton. Om mijn conditie op pijl te houden liep ik af en toe een rondje van 3km. Jaren later liep ik zonder veel training mijn 1ste wedstrijd van 6 km en dat was alles behalve een succes en daar baalde ik enorm van. Ik besloot om vaker te gaan hardlopen en van het 1 kwam het ander.

6km werd 10km en na enkele keren de DtD (16.1km) gelopen te hebben liep ik in 2005 mijn 1ste halve marathon in Den Haag. Mijn loopmaatje heb ik zo gek gekregen om in datzelfde jaar de voor mij nog steeds mooiste Marathon van New York (3e keer in 2015) te lopen. Dat was echt afzien en na de finish zei ik tegen mezelf; dit nooit meer. 4 weken later was ik alweer in training voor de Rotterdam Marathon en had het loopvirus te pakken.

Van hardlopen krijg ik heel veel energie en tijdens de lange duurlopen kan ik lekker nadenken over van alles en nog wat. Een ander voordeel is dat je van hardlopen conditioneel sterker wordt, maar hardlopen is ook 1 van de meest blessuregevoelige sporten. In 2013 heb ik een hardlooptrainers-opleiding gevolgd met als doel hardlopers van verschillend niveau op een leuke en verantwoorde manier te leren / laten lopen.

 
 
 
   
 
 
   
 

Ogenblik a.u.b. ...